เหนือสุดยอดในสยาม ชายแดนสามแผ่นดิน ถิ่นวัฒนธรรมล้านนา
|
ท่ามกลางอ้อมกอดของภูเขา เมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งซ่อนตัวอยู่อย่างสงบ แม่น้ำสายสั้นๆ ไหลผ่านซอกหินที่มีตะไคร่น้ำสีเขียวสด เจดีย์สีทองอร่าม ต้องกับ
แสงแดดที่สาดส่องลงมากระทบ ความงดงามบริสุทธิ์ของธรรมชาติ และ
ความยิ่งใหญ่ของอารยธรรมล้านนา อันเป็นรากเหง้าทางวัฒนธรรมของผู้คนทางภาคเหนือ ล้วนส่งผลให้ “เชียงราย” เป็นดินแดนที่น่าค้นหาอีกแห่งหนึ่งในดินแดนสยามประเทศ
|
 |
ประวัติเมืองเชียงราย เมื่อพญามังรายได้ทรงรวบรวมหัวเมืองฝ่ายเหนือในอาณาเขตรอบๆได้แล้ว จึงทรงกรีฑาทัพไปแสดงฝีมือในการยุทธต่อหัวเมืองฝ่ายใต้ลงมา จึงได้ไปรวมพล ณ เมืองลาวกู่เต้า และหมอควาญได้นำช้างมงคลของพญามังรายไปทอด (ผูก) ไว้ในป่าหัวดอยทิศตะวันออกแล้วเกิดพลัดหายไป พญามังราย จึงได้เสด็จติดตามรอยช้างไปจนถึงดอยทองริมแม่น้ำกกนัทธี ได้ทัศนาการเห็นภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่ม อุดมสมบูรณ์เป็นชัยภูมิที่ดี จึงได้สร้างเมืองใหม่ขึ้นในที่นั่น ให้ก่อปราการโอบเอาดอยจอมทองไว้ในท่ามกลางเมือง ขนานนามเมืองว่า “เวียงเชียงราย” ตามพระนามของพญามังรายผู้สร้าง เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 1805
ดังนั้น จึงได้นำรูปช้างสีขาวใต้เมฆแห่งความรุ่งเรือง และอยู่เย็นเป็นสุข บนพื้นสีม่วงของวันเสาร์ซึ่งตรงกับ
วันประสูติของพญาเม็งราย เป็นสีประจำจังหวัด
เชียงราย เป็นดินแดนที่อยู่เหนือสุดของประเทศไทย ตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มแม่น้ำกก ที่เรียกว่า “แอ่งเชียงราย” ซึ่งเป็นที่ราบลุ่มค่อนข้างกว้างใหญ่ และอุดมสมบูรณ์ ห่างจากกรุงเทพฯเป็นระยะทาง 785 กิโลเมตร มีพื้นที่ราว 11,678 ตารางกิโลเมตร หรือ 7,298,981 ไร่โดยประมาณ |
สภาพภูมิประเทศ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา จัดอยู่เขตเทือกเขาในทวีปตอนเหนือ (NORTH CONTINENTAL HIGHLAND) มีลักษณะป็นเทือกเขาสูงทอดยาวตามแนวเหนือ - ใต้ มีที่ราบสูงเป็นช่วงๆ อยู่ทั่วไปในเขตอำเภอแม่สรวย อำเภอเวียงป่าเป้า และอำเภอเชียงของ เทือกเขาในเขตจังหวัดเชียงรายมีความสูงอยู่ระหว่าง
1,500 - 2,000 เมตร จากระดับน้ำทะเล ส่วนบริเวณที่ราบและหุบเขา อยู่ในช่วงความสูง 350 - 600 เมตร จากระดับน้ำทะเล บริเวณที่ราบที่สูงที่สุดคือ “ที่ราบลุ่มแม่น้ำลาว” บริเวณตอนใต้ของอำเภอเวียงป่าเป้า ส่วนบริเวณที่มีลักษณะเป็นที่ราบต่ำ คือแถบที่ราบลุ่มแม่น้ำอิง ทางตอนใต้ของอำเภอเชียงของ
สภาพภูมิอากาศ การที่มีป่าไม้และเทือกเขาสูงเป็นจำนวนมาก ทำให้เชียงรายได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมจากทะเลน้อยมาก ซึ่งเป็นผลให้ฤดูร้อนกับฤดูหนาวมีความแตกต่างกันค่อนข้างมาก กล่าวคือ ช่วงเดือนธันวาคมของทุกปีจะมีอุณหภูมิเฉลี่ยราว 8.7 องศาเซลเซียส แต่ในเดือนเมษายนกลับมีอุณหภูมิค่อนข้างสูง โดยใน
พ.ศ. 2541 เป็นปีที่มีอุณหภูมิสูงถึง 36.4 องศาเซลเซียส
|
| การปกครองและอาณาเขต |
การปกครองแบ่งออกเป็น 18 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมือง อำเภอเชียงของ อำเภอพาน อำเภอแม่จัน
อำเภอเชียงแสน อำเภอแม่สาย อำเภอแม่สรวย อำเภอเวียงป่าเป้า อำเภอป่าแดด อำเภอเวียงชัย
อำเภอพญาเม็งราย อำเภอเทิง อำเภอเวียงแก่น อำเภอแม่ฟ้าหลวง อำเภอขุนตาล อำเภอแม่ลาว
อำเภอเวียงเชียงรุ้ง และอำเภอดอยหลวง
|
| อาณาเขตทางทิศเหนือ |
ติดต่อกับประเทศสหภาพพม่า และประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว |
| ทิศใต้ |
ติดต่อกับจังหวัดลำปาง และจังหวัดพะเยา |
| ทิศตะวันออก |
ติดต่อกับประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว และจังหวัดพะเยา |
| ทิศตะวันตก |
ติดต่อกับประเทศสหภาพพม่า และจังหวัดเชียงใหม่ |
|