City Detox

เอก เอี่ยมชื่น หนีกรุงมืออาชีพ

เชื่อไหมว่า โดยอาชีพของเขาผู้นี้ เอื้ออำนวยให้ได้หนีกรุงไปไกล ซอกซอนไปถึงสถานที่สวยงามทั่วประเทศ และเกือบจะทุกอำเภอเลยทีเดียว น่าอิจฉาแล้วใช่ไหมคะ

เอก เอี่ยมชื่น ผู้ออกแบบงานสร้าง หรือที่เราคุ้นเคยกว่าในภาษาอังกฤษว่า Production Designer ผู้คว้ารางวัลยอดเยี่ยมมาให้กับหนังทุกเรื่องที่เขาทำเสียด้วย เชื่อว่าเอ่ยชื่อเรื่องไหน คุณก็จะร้องอ๋อ หรือเคยชมมาแล้วแน่ ๆ เช่น 2499 อันธพาลครองเมือง, นางนาก, ฟ้าทะลายโจร, จันดารา, เดอะ เลตเตอร์, ปืนใหญ่จอมสลัด และอีกหลายเรื่องซึ่งล้วนเป็นหนังฟอร์มใหญ่ ทุ่มทุนมหาศาล และเปี่ยมไปด้วยความพิถีพิถัน คู่ควรกับรางวัลที่ได้มา

“ผมทำอาชีพนี้ ผมถ่ายหนัง ก็ต้องอยู่กับของสวย เวลาผมไปบล็อกช็อตก่อนจะถ่ายหนัง พระอาทิตย์ขึ้นพระอาทิตย์ตก ผมเห็นบ่อยมาก เวลาจะทำหนังเรื่องนึง ผมจะไปอยู่ที่นั่นนานไงฮะ อย่างทำ “15 ค่ำ” ผมก็
ต้องอยู่โพนพิสัยเป็นปี เพราะผมเป็นแผนกสร้าง ก็ต้องหาที่ลงก่อน สร้างก่อน ทีมของผมต้องลงไปอยู่ในพื้นที่ก่อน องค์บากก็สร้างวังทั้งวัง ปราสาท สร้างใหม่หมดละครับ ผมก็อยู่กับช่างตั้งแต่เกลดที่ งานโยธาครับ ชีวิตมันก็เลยได้อยู่ต่างจังหวัด อาทิตย์นึงก็เข้ามาประชุมกรุงเทพฯ ที ว่ามีอะไรคืบหน้าบ้าง แล้วก็ดูโลเกชั่นต่อไป”

ทั้งที่เขาเป็นคนกรุงเทพฯ เกิดกรุงเทพฯ แต่ไม่ค่อยจะปลื้มสักเท่าไร บ้านที่อยู่กรุงเทพฯ จึงกระเถิบหลุดออกไปชานเมืองแถวบางพลี สมุทรปราการ ซึ่งยังมีอากาศบริสุทธิ์ แมกไม้และสายน้ำ ให้เสพ
แทนควันพิษและมลภาวะอื่น ๆ ในใจกลางกรุง
“ผมมาอยู่นี่ตั้งแต่ยังเป็นท้องนาอยู่เลย บ้านนี้ก็สิบกว่าปี ก็อยู่กลางบ่อปลา ก่อนที่สุวรรณภูมิจะมาอีก เมื่อก่อนผมเคยอยู่แถวสุขุมวิท ตอนทำงาน Pre-production ซึ่งเป็นงานแรก ๆ ของผม อยู่ใจกลางทองหล่อเลย
พอมาทำร้านของแต่งบ้าน ร้านผมก็ไม่หนีทองหล่อ สยามเซ็นเตอร์ โรงแรมปาร์คนายเลิศ...ชีวิตวนเวียนอยู่แต่กลางเมืองจนเอียนมากเลย มันอึดอัด ไปไหนมาไหนก็ยาก กะเวลาไม่ได้ รถก็ติด ผู้คนก็ไม่พูดกันเลย ทุกคนหันไปกด BB หมด แปลกมาก !! มันอยู่กับอะไรน่ะ ดูแล้วมันไม่น่าอยู่เลย มันใช่ที่ที่เราควรจะอยู่มั้ยเนี่ย...ดีที่
ตอนผมทำร้านอยู่ตัว ผมเที่ยวเยอะ ไปดำน้ำ ดูนก เป็นช่วงเวลาที่เที่ยวมากที่สุด สะเทินน้ำ สะเทินบก”

ความที่เขาเป็นคนรักบรรยากาศของต่างจังหวัด และชอบเที่ยวมาตั้งแต่อายุยังน้อย ทำให้ได้เห็นอะไร ๆ มากกว่าใครหลายคน
“ใจน่ะไม่อยากทำงานในกรุงเทพฯ เลย มันวุ่นวาย เราก็ไม่ค่อยชอบ ทั้งบรรยากาศและความเจริญ ปกติเป็นคนชอบอยู่ต่างจังหวัด แล้วก็เป็นคนชอบเที่ยว เป็นคนเที่ยวอันดับต้น ๆ ของเมืองไทยก็แล้วกัน ยุคแบกเป้ โบกรถ ผมเที่ยวมาตั้งแต่ม.ศ.3 แน่ะ จนถึงปัจจุบันก็ไม่เคยหยุดเที่ยวเลย เที่ยวตั้งแต่สมัย ดวงดาว สุวรรณรังษี อ.ส.ท. รุ่นเก่า ๆ ไปเที่ยวทีลอซู อะไรแบบนี้ ที่ไหนมีข้อมูลผมก็ไปหมด ในประเทศไทยไม่มีจังหวัดไหนที่ยังไม่เคยไป เรียกว่าเป็นอำเภอเลยดีกว่า ภูเขาสูง ยอดดอย ผมนอนมาแล้วทุกลูก ยุคที่ต้องมีพรานเดินนำ เที่ยวจนดูลึก เข้าไปดูนก ลงน้ำ พายเรือ พอเข้าป่ามาก ๆ ก็ลงรายละเอียด พวกนก แมลง ก็เลยเปิดบริษัททัวร์เลย พอมีเพื่อนในกลุ่มที่ดูนกด้วยกัน ผมก็เป็นไกด์ เป็น Bird leader แล้วก็กลายเป็นชมรมเล็ก ๆ “คนไทยรักป่า” แล้วก็พาคนเข้าป่า ผมก็จัดการเรื่องที่หลับที่นอน เต็นท์ หาวิทยากร แบ่งกลุ่มไปทุกอาทิตย์ละครับ...จนมีลูกคนแรก ลูกเข้าป่าตั้งแต่ 3 เดือน ไปหมดทั้งครอบครัว ลูกผมเลี้ยงในเปลสนามนะ อยู่บ้านก็นอนเปลสนาม พอย้ายที่นอนก็ยกไปทั้งเปล มันจะได้ไม่รู้ ย้ายไปก็ไม่รู้สึกผิดที่ เพราะเป็นเปลอันเก่า พอเลี้ยงมาแบบนี้ ไปไหนก็เอาลูกไปได้ ตอนนั้นมีคนเดียว ตอนนี้มีสาม มันก็ไปมาทั่วประเทศเหมือนกัน”

คนกรุงคนนี้รู้สึกจะใช้ชีวิตอยู่ต่างจังหวัดมากกว่าในกรุง และยังหล่อหลอมเลือดเนื้อเชื้อไขให้มีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลไม่แพ้พ่อ
“พอเราได้ไปทั่วประเทศ ได้ไปเห็น ก็รู้สึกเข้าใจคนต่างจังหวัดมากขึ้น พวกเค้ามีความจริงใจมากกว่าคนกรุง คนกรุงเทพฯ มีเรื่องน่ากลัวอยู่เรื่องนึง คือ มันเก๋ มันเป็นเรื่องของกระแส แต่ว่าชาวบ้านไม่มีกระแส แต่มันก็มีความจริงใจ อีกอย่างการท่องเที่ยวมันสร้างประสบการณ์ให้กับคน เด็ก ๆ ก็มีโอกาสได้เห็นอะไร ๆ อย่างลูกผมก็ได้เห็นคนที่อยู่ลำบากกว่าเรา ผมบอกหนูดูสิลูก เค้าลำบากกว่าเราแค่ไหน สิ่งที่เรามีอยู่มันมากกว่าคนพวกนี้หลายเท่า หูตาเค้าก็จะกว้าง...”

สำหรับสถานที่ประทับใจของเอก เอี่ยมชื่น คงตัดสินใจได้ยาก เพราะเขาเที่ยวมามากนั่นเอง
“ถ้าเป็นภูเขา ผมจะชอบดอยอยู่ลูกนึง ชื่อภูแว อยู่น่าน เหนืออำเภอบ่อเกลือ ต้องเดินเท้าขึ้นไป ชันมาก เดินยาก แต่สวยมาก ๆ บนสันจะเป็นหญ้าสีทอง มีทะเลหมอก ถึงตอนนี้ก็ยังไปยากอยู่ ถ้าจะให้ได้ฟิลลิ่งมาก ๆ ต้องไปดอยม่อนจอง ที่อมก๋อย เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า นั่นก็ต้องเดินเท้าไปเป็นวันเหมือนกัน แต่ข้างบนจะมีโอกาสเจอสัตว์ป่ามาก ผมไปเจอช้างบนสันดอย เวลาไปเจอป่าที่อุดมสมบูรณ์จะมีสัตว์ป่า ผมเจอมาทุกประเภท ยกเว้นเสือโคร่ง เคยเจอกระทิง เสือดำ เสือดาว เราอยู่บนรถ มันก็อยู่ข้างทาง ต่างคนต่างกลัวกัน”

เพราะเที่ยวมานาน เอก เอี่ยมชื่น จึงเห็นพัฒนาการของการท่องเที่ยวที่ดีขึ้นโดยลำดับ
“คนไทยเที่ยวเก่งขึ้นเยอะครับ ผมว่าดีนะ เพราะสมัยก่อนอุปกรณ์แคมปิ้งหายาก ต้องฝากเพื่อนซื้อจากเมืองนอก สมัยนี้มีทุกที่ ราคาก็ถูก แล้วมีการส่งเสริมการท่องเที่ยวตามเทศกาล ผมเอาลูกไปก็ต้องไปตามเทศกาลเหมือนกัน เพราะลูกได้หยุด...เวลาขึ้นดอย ผมงงมากเลย มีคนประมาณเป็นพันน่ะ รถโฟร์วีลจอดกันเต็ม แต่เค้าก็ไม่ได้โครมครามอะไรนะ เดี๋ยวนี้ไปที่ไหนก็มีแต่คน รถมันถึง ดีครับ มันตื่นตัวในการท่องเที่ยว และการท่องเที่ยวก็มีคุณภาพมากขึ้น”

ในมุมมองของคนกรุงเทพฯ ที่ค่อนชีวิตอยู่กับสถานที่ท่องเที่ยวสวยงามในต่างจังหวัด เมื่อมองย้อนกลับเข้ามาในเมือง จึงมีคำเตือนด้วยความเป็นห่วงว่า
“คือทุกคนก็ต้องเลี้ยงชีวิตละนะครับ เมื่อไม่มีโอกาสจะเลือกก็ต้องรู้จักแบ่งเวลาบ้าง คือคนเรามันเดินห่างจากสิ่งที่มันเคยเป็นมา เมื่อก่อนคนหากินเอง ก็จะใกล้ชิดกับธรรมชาติมาก แต่ตอนนี้เราไม่ได้หาปลากิน ไม่ได้ปลูกข้าวแล้ว แต่ทำงานแลกเงิน เพื่อจะไปซื้อปลาซื้อข้าวกิน โลกมันก็เปลี่ยนไป จิตใจเราก็แย่ลง ไม่มีอะไรมาขัดเกลาให้เรานิ่งลง ดังนั้นเวลาเสาร์-อาทิตย์ต้องไปอยู่กับธรรมชาติบ้าง มันทำให้เรานิ่งลงนะ ผมว่านะ ในเมื่อคนกรุงไม่มีตรงนั้นซะแล้ว ไม่ได้ปลูกพืช ไม่ได้ล่าสัตว์ มันเหมือนถูกตัดขาดออกจากโลกนะ ทั้ง ๆ ที่มีเพื่อนอยู่ร่วมโลกอีกหลายอย่าง ทั้งต้นไม้ ทั้งสัตว์ ระวังจะเครียดเอา...เดือนนึงไม่ได้ออกไปไหน นั่งอยู่หน้าคอมทุกวัน กลางคืนไปเข้าผับเข้าบาร์ เสาร์ - อาทิตย์นอนแฮ้งค์ จันทร์ไปทำงาน มันก็หมดกัน สุขภาพจิตมันจะไม่ไหว
ออกไปรับลมรับแดดบ้างเถอะ ออกไปนั่งกินข้าวก็ยังดี ให้เห็นน้ำเห็นต้นไม้บ้าง ผมว่าร่างกายมันต้องการนะ ถ้ามีโอกาสน้อยก็เลือกไปวันหยุด คนเราก็เป็นสัตว์ประเภทหนึ่ง ที่ต้องอยู่กับธรรมชาติ มันเป็นเหมือนยา เราไปฟิตเนส ไปโยคะ ยังทำได้ ลองไปนั่งดูน้ำ ดูลม ดูฟ้า เห็นพระอาทิตย์ขึ้นพระอาทิตย์ตกบ้าง เหมือนกับเติมพลังให้ตัวเอง”

ไม่เชื่อลองไปหาหนัง “เดอะ เลตเตอร์” มาดูกัน เอก เอี่ยมชื่น ได้จำลองชีวิตที่แตกต่างสุดขั้วของ
นางเอกคนกรุงกับพระเอกที่ทำงานโครงการหลวงอยู่ต่างจังหวัด เผื่อท่านผู้อ่านชาวกรุงจะได้ไอเดีย อยากออกไปสัมผัสธรรมชาตินอกเมืองบ้าง โดยไม่ต้องไปสรรหาตุ๊กตุ่นตุ๊กตา ใบไม้ใบหญ้ามาประดับปลอบใจไว้ที่เครื่องคอม กับงาน งาน งาน ตรงหน้าคุณ